Na zjeździe przedstawił sytuację sanockiej fabryki „Sanowag”, uzyskując od ministra finansów Hilarego Minca zapewnienie o przekazaniu wsparcia finansowego na odbudowę zakładu. Wkrótce potem został członkiem historycznie pierwszego KW PZPR w Rzeszowie, powołanego 23 grudnia 1948, a jednocześnie wybrany członkiem egzekutywy KW PZPR i kierownikiem Wydziału Zawodowego. Podczas I Wojewódzkiej Konferencji Wyborczej w Rzeszowie 11–12 czerwca 1949 został ponownie wybrany na członka KW PZPR. Do 1950 był kierownikiem Wydziału Socjalnego przy KW PZPR. W 1950 został przewodniczącym Okręgowej Rady Związków Zawodowych (ORZZ). Pozostawał członkiem władz wojewódzkich PZPR w latach 50. określany jako „stary działacz partyjny”. W 1954 przeszedł na rentę z uwagi na stan zdrowia.
Jego żoną była Zofia z Ulanowskich (1900–1977), którą poślubił w Sanoku 26 września 1936.
Zmarł 26 listopada 1983 w wieku 86 lat„Gazeta Sanocka – Autosan” nr 35 z 1983 błędnie podała datę 28 listopada 1983, zob. .