Prowizoryczna kaplica pełniła jednak funkcję świątyni parafialnej przez blisko trzydzieści lat. Zezwolenie na odbudowę kościoła Ducha Św. jakie wydały władze miejskie na początku lat pięćdziesiątych, został wkrótce cofnięte. Dopiero na początku lat siedemdziesiątych ówczesnemu proboszczowi ks. Stefanowi Wójcikowi udało się uzyskać nowe zezwolenie, a budowa nowej świątyni parafii Ducha Św. ruszyła w roku 1971, a w roku 1979 odprawiano już nabożeństwa w jej głównej nawie. Tymczasowy kaplica w drewnianym baraku miała być rozebrana. Jednak dzięki staraniom proboszcza w celu uniknięcia rozbiórki w sierpniu 1980 parafianie nielegalnie obmurowali barak ceglanym murem i przykryli dachem o stalowej konstrukcji.
Uzyskane wkrótce zezwolenie na kontynuowanie samowolnych dotąd prac budowlanych i wykonanie oficjalnego projektu przez architekta Zenona Nasterskiego umożliwiło w roku 1980 dokończenie budowy świątyni. Stała się ona filialnym kościołem w parafii Ducha Świętego. Kolejny etap prac budowlanych miał miejsce w latach 1999-2000, gdy zapadła decyzja o erygowaniu nowej parafii. Do bryły kościoła dostawiona została dzwonnica oraz plebania. Od 25 września 2000 kościół jest świątynią parafialną erygowanej w tym dniu parafii św. Stefana.