Metoda pozwala zachować współmierność przychodów i kosztów – koszty amortyzacji zależą od faktycznego czasu pracy środka.

Metoda wydajności pracy środka trwałego – w tej metodzie odpis amortyzacyjny zależy od ilości jednostek wyprodukowanych przy użyciu środka trwałego (wyrobów, usług, np. przejechanych tonokilometrów przez środki transportu) w danym okresie i zmienia się wraz z rozmiarami produkcji.

Roczną kwotę amortyzacji według tych metod można obliczyć w następujący sposób:

gdzie: – stawka amortyzacyjna na godzinę pracy lub jednostkę produkcji, – szacowana całkowita ilość godzin pracy środka lub ilość produkcji, – ilość godzin pracy lub produkcji wytworzonej w ciągu roku.

Przykład

Przedsiębiorstwo „Z” na początku 20x1 roku posiadało środek trwały o wartości początkowej równej 100 000 zł i przewidywanym 5-letnim okresie użytkowania. Wartość rezydualna po upływie tego okresu będzie wynosić 10 000 zł. Założono, że środek przepracuje w całym okresie użytkowania 10 000 godz.