Począwszy od 8 grudnia 1941 niemiecka policja i wojsko rozpoczęły masowe mordy na ludności żydowskiej w Tarnowie. + Największe mordy na tarnowskich ŻydachOkresLiczba zabitychMiejsceczerwiec 1942 3000Rynek i okoliczne uliceczerwiec 1942 1500cmentarz żydowskiczerwiec 1942 6000las Buczyna w Zbylitowskiej Górze pod Tarnowemczerwiec 1942 3500obóz śmierci w Bełżcuwrzesień 1942 6500obóz śmierci w Bełżculistopad 1942 2000obóz śmierci w Bełżcuwrzesień 1943 8000obóz w Szebniach i Płaszowie Razem
Getto thumb|Granice wyznaczonej przez Niemców „stałej dzielnicy żydowskiej” w Tarnowie (sierpień 1942 – wrzesień lub listopad 1942); legenda: granice getta (niebieski), bramy (zielone prostokąty), cmentarz żydowski (żółty), kompleks budynków szpitala żydowskiego (zielony) 19 czerwca 1942 w Tarnowie na mocy zarządzenia landrata Alfreda Kipkego utworzono ogrodzone getto, którego komendantem został Oskar Blache. Przed zamknięciem ulic getta rejestracja wykazała 16 tysięcy osób w wieku od 14 do 50 lat. Zgodnie z rozkazem dowódcy SS, Krugera, tarnowskie getto miało być jednym z pięciu w dystrykcie krakowskim obok Krakowa, Bochni, Rzeszowa i Przemyśla. Likwidacja getta rozpoczęła się 2 września 1943. Do miasta przybył Hauptsturmführer SS, Amon Göth, komendant Obozu Pracy w Krakowie-Płaszowie. Dzielnica żydowska została otoczona.