W pozostałej części odbytnicy mezorektum jest obszarem, do którego odbywa się spływ chłonki, przez co może on zawierać przerzuty do lokalnych węzłów chłonnych i w przypadku pozostawienia być przyczyną wznowy choroby.
Całkowite wycięcie mezorektum polega na usunięciu tych tkanek poprzez preparację w beznaczyniowej przestrzeni między powięzią mezorektum a powięzią ścienną miednicy. Wycięcie mezorektum przekłada się na poprawę miejscowej kontroli choroby oraz wydłużenie przeżycia całkowitego leczonych. Przed wprowadzeniem całkowitego wycięcia mezorektum odsetek nawrotów po leczeniu operacyjnym bez wycięcia mezorektum wynosił ponad 30%, a dzięki wprowadzeniu całkowitego wycięcia mezorektum oraz leczenia adiuwantowego i neoadiuwantowego odsetek ten spadł do 5–8%. Wycięcie mezorektum w guzach położonych w dalszej części odbytnicy, nienaciekających zwieraczy, sprzyja zachowaniu zwieraczy odbytu, co może pozwolić na uniknięcie wyłonienia stałej kolostomii. Wycięcie mezorektum również ułatwia zaoszczędzenie okolicznych nerwów, co zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia dysfunkcji pęcherza moczowego lub dysfunkcji seksualnych.