W obronie Wybrzeża w 1939 r. uczestniczył w konstruowaniu pancerza dla pociągu pancernego Smok Kaszubski. Został aresztowany przez hitlerowców 15 września 1939 r. i uwięziony w obozie koncentracyjnym Stutthof. Od marca 1940 r. do marca 1941 r. przebywał w jego podobozie w Elblągu, wykonując prace ziemne, budowlane i w stoczni Schichau-Werke. W połowie 1941 r. został zwolniony ze Stutthofu i wyjechał do Generalnego Gubernatorstwa. Prawdopodobnie w tym okresie współpracował z wywiadami aliantów zachodnich. W 1945 r. jako członek Morskiej Grupy Operacyjnej przejmował od Rosjan stocznię Schichau'a w Elblągu. Od 1945 do lutego 1946 r. był dyrektorem Stoczni nr 16 w Elblągu, następnie do maja 1948 r. - dyrektorem technicznym Stoczni nr 12 i 13 w Gdyni. Następnie pracował w Stoczni Marynarki Wojennej. W 1950 r. otrzymał dyplom inżyniera budownictwa okrętowego na Politechnice Gdańskiej. Pracował przy remontach i modernizacji niszczycieli ORP „Błyskawica”, „Burza”, „Grom” oraz okrętów podwodnych. Wykładał okrętownictwo w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej i Szkole Budownictwa Okrętowego. Napisał podręczniki Trasowanie okrętów, Kompas żyroskopowy i Technologia napraw okrętów (praca zbiorowa).