Zgodnie z wyrokiem TK z 3 grudnia 2015 (K 34/15) trzy z pięciu stanowisk zostały prawidłowo obsadzone przez Sejm poprzedniej kadencji, a prezydent ma obowiązek niezwłocznie przyjąć ich ślubowanie; trójka wybrana przez Sejm VIII kadencji na te stanowiska oraz jej następcy są w polskim dyskursie prawniczym i medialnym określani jako „dublerzy”. Jednocześnie w okresie od listopada 2015 do grudnia 2016 Sejm uchwalił sześć ustaw dotyczących TK przygotowanych przez Prawo i Sprawiedliwość. Wg PiS ustawy miały unormować sytuację zaistniałą po podwójnym wyborze nowej części składu sędziowskiego. W marcu 2016 premier Beata Szydło, wg ekspertów oraz części opinii publicznej nie stosując się do zapisów art. 190 ust. 2 Konstytucji, odmówiła publikacji w Dzienniku Ustaw wyroku dotyczącego ustawy o TK, a także dalszych wyroków, co poskutkowało stałym wstrzymaniem promulgacji wyroków Trybunału. W konsekwencji doszło do zaistnienia w Polsce dualizmu prawnego (np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z sierpnia 2016 zastosował nieopublikowany wówczas wyrok TK z czerwca 2016). 16 sierpnia 2016 rząd Beaty Szydło opublikował 21 zaległych orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, jednak dwa wyroki pozostały nieopublikowane.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego w Polsce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.