W sumie tak zorganizowana brygada posiadała 737 ludzi, z czego do boju mogła wystawić 704 „szable”.
Ostateczny etat został przedstawiony w Regulamenie Exercerunku dla Brygad y Pułków Przedniej Straży Woyska Oboyga Narodów z 1786. Brygadę tworzyło odtąd sześć szwadronów, każdy szwadron składał się z czterech chorągwi, które w szyku bojowym przeformowywano w cztery cugi (plutony), a jeden cug składał się z 14 rot. W ramach brygady poszczególnym chorągwiom nadano numery i przydział do konkretnego szwadronu. Szwadronem dowodził szwadronista. Chorągwiami zaś komenderowali porucznicy bądź chorążowie. Ustalono też, że 7 towarzyszy musi pełnić w chorągwi służbę osobiście. Poza tym w brygadzie wojska koronnego miało znajdować się sześciu towarzyszy sztandarowych, a w brygadzie wojska litewskiego czterech. Odpowiadało to liczbie szwadronów w brygadach. +Przydział chorągwi do szwadronówSzwadronChorągwiekoronnelitewskie11., 7., 13., 19.1., 5., 9.,13.22., 8., 14., 20.2.,6.,10.,14.33., 9., 15., 21.3.,7.,11.,15.44., 10., 16., 22.4., 8., 12.,16.55., 11., 17., 23.66., 12., 18., 24. Nieco inaczej wyglądała sytuacja w wojsku litewskim. W październiku 1789 w etacie chorągwi brygad litewskich zwiększono liczbę towarzyszy i szeregowych.