W maju 1926 został wikariuszem eparchii woroneskiej z tytułem biskupa urazowskiego. Cztery lata później wrócił do eparchii turkiestańskiej, ponownie jako jej wikariusz z tytułem biskupa piszpeckiego i siemirieczeńskiego. Wcześniej, w 1929, został na krótko aresztowany w Taszkencie.
Według zeznań biskupa złożonych w 1933 w śledztwie od 1931 żył i służył w Troicku, jako wikariusz eparchii czelabińskiej. W końcu 1931 przyjął tytuł biskupa kurgańskiego. W 1932 został aresztowany w Troicku i oskarżony o kierowanie kontrrewolucyjną grupą cerkiewną, w której miało działać ponadto dwóch kapłanów, cztery mniszki i czworo świeckich. Uznany za winnego działalności antyradzieckiej, został skazany na pięć lat łagrów. W kwietniu 1933 został skierowany do Sibłagu, jednak już w październiku 1933 ponownie przewieziono go do taskenckiego OGPU i zmieniono poprzedni wyrok na 10 lat łagru. Dalsze losy biskupa są nieznane.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Zakonnicy Pustelni Glińskiej Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim Kategoria:Eparchia czelabińska