W zakładzie pełnił funkcję przewodniczącego Samorządu Robotniczego, Rady Robotniczej. Był autorem kroniki zakładowej. Działał w PZPR.
W latach 60. i 70. sprawował mandat radnego Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku (m.in. wybrany w 1965). Działał w ZBoWiD. 23 maja 1971 został wybrany członkiem zarządu oddziału w Sanoku ZBoWiD. W 1969 był kandydatem do Wojewódzkiej RN w Rzeszowie. Działał w ramach Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Publikował na łamach „Gazety Sanockiej – Autosan”.
Zmarł 5 kwietnia 1976 w wieku 63 lat. Był żonaty z Marią (1921-2006), miał dzieci. Stanisław i Maria Janczura zostali pochowani na Cmentarzu Posada w Sanoku.
Jego praca została wydana w publikacji pt. Z doświadczeń wykładowców szkolenia partyjnego, wydanej w 1977 w wyniku konkursu wydawnictwa Książka i Wiedza oraz miesięcznika „Ideologia i Polityka”.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złota Odznaka Związku Zawodowego Metalowców Srebrna Odznaka Związku Zawodowego Metalowców Srebrna Odznaka Zasłużony Działacz Związku Zawodowego Metalowców Odznaka „Zasłużony dla województwa rzeszowskiego” Odznaka „Zasłużony dla Sanockiej Fabryki Autobusów” (1976)
Przypisy
Bibliografia