Historia Obiekt ten stanowi najstarszy obszar chroniony w Bhutanie. Ustanowiony został w 1966 z rangą sanktuarium dzikiej przyrody (wildlife sanctuary), w czasach kiedy większość kraju pokrywały lasy pierwotne. Status parku narodowego otrzymał w 1993 w ramach rewizji systemu obszarów chronionych państwa. Wówczas też zwiększono jego powierzchnię o leżący na północy obszar łączący go z Parkiem Narodowym Dżigme Senge Wangczʽuk (ówczesny Black Mountain National Park).
Flora mały|Złoty langur Na obszarze tym można znaleźć różnorodne formacje roślinne. Występują tropikalne lasy monsumowe, w których w sezonie maj-wrzesień spada 5000 mm deszczu, sawanny, tropikalne i subtropikalne lasy liściaste, twardolistne zakrzaczenia, ciepłe i zimne lasy liściaste strefy umiarkowanej, subtropikalne lasy sosnowe, lasy nadwodne oraz suche i zalewowe pobrzeża rzek. Na wysokościach powyżej 2500 m n.p.m. dominują lasy dębowe. W 1999 92% powierzchni pokrywały szczególnie bioróżnorodne lasy pierwotne.
Stwierdzono występowanie tu ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, w tym 348 gatunków drzew, 206 krzewów, 90 roślin pnących oraz 192 roślin zielnych.