24 listopada 1918 na wiecu we Wrześni został wybrany przewodniczącym Prezydium Powiatowej Rady Ludowej i delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu. Po wybuchu powstania wielkopolskiego 28 grudnia 1918 został ustanowiony starostą wrzesińskim, który to urząd pełnił do lipca 1921. Był członkiem Wielkopolskiej Izby Rolniczej w Poznaniu. W 1939 hitlerowcy wysiedlili go wraz z całą rodziną z Barda k. Wrześni do Generalnego Gubernatorstwa. Po wojnie zamieszkał w Gnieźnie. Pozbawiony majątku, znajdował się w trudnej sytuacji materialnej. Zmarł 26 lipca 1953. Pochowany na cmentarzu w Bardzie koło Wrześni.
Życie osobiste 29 stycznia 1924 zawarł związek małżeński z Anną z Broekere’ów h. wł. (1899–1946) – krewną włoskiego bankiera Ettore Melisa. Z tego związku miał dwójkę dzieci: Tomasza (1930–1994) i Marię (1931–2008).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926)M.P. z 1926 r. nr 99, poz.