Historia Obiekt ten należy do najstarszych parków narodowych w Bhutanie. Ustanowiony został w 1974 z rangą sanktuarium dzikiej przyrody (wildlife sanctuary). Jego nazwa upamiętnia trzeciego króla Bhutanu – Jigme Dorjiego Wangchucka. W chwili ustanowienia obejmował cały północny pas państwa. Status parku narodowego otrzymał w 1993 w ramach rewizji systemu obszarów chronionych państwa. Wówczas też jego terytorium zostało ograniczone do północno-zachodniej części Bhutanu.
Flora Ze względu na dużą rozpiętość wysokości na obszarze parku występuje aż 8 z 11 typów roślinności stwierdzonych w Bhutanie. Spotkać tu można nadrzeczne lasy liściaste strefy umiarkowanej, lasy mieszane i iglaste, łąki subalpejkie i alpejskie, jak i roślinność piargów i skał. W lasach liściastych znaleźć można dęby, różaneczniki, klony i orzechy. Lasy iglaste z kolei tworzą świerki, jodły, choiny i cisy Wallicha. Na terenie parku odnotowano około 1450 gatunków roślin naczyniowych, w tym 300 gatunków roślin leczniczych.