Od marca 1939 do lutego 1947 członek Rady Wojskowej Floty Pacyficznej, od 28 marca 1939 w stopniu komisarza dywizyjnego, od 8 sierpnia 1940 komisarza korpusowego, od 31 grudnia 1942 generała porucznika, a od 31 maja 1944 generała porucznika służby nadbrzeżnej. Od 21 marca 1939 do 5 października 1952 członek KC WKP(b), od lutego 1947 do listopada 1948 zastępca dowódcy 5 Floty ds. politycznych, od grudnia 1948 do marca 1950 studiował w Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, od lipca 1950 do 5 marca 1953 szef Głównego Zarządu Politycznego Marynarki Wojennej ZSRR i jednocześnie członek Głównej Rady Wojskowej Ministerstwa Wojskowo-Morskiego ZSRR i od 1951 do 15 marca 1953 wiceminister Marynarki Wojennej ZSRR, 27 stycznia 1951 mianowany admirałem. Od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 zastępca członka KC KPZR, od 18 października 1952 do 5 marca 1953 członek Stałej Komisji ds. Zagadnień Obrony przy Prezydium KC KPZR, od marca 1953 do maja 1954 zastępca szefa Głównego Zarządu Kadr Ministerstwa Obrony ZSRR, od maja 1954 do marca 1956 zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego Sił Zbrojnych ZSRR, 13 lutego 1956 zdegradowany do stopnia kontradmirała.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Siemion Zacharow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.