8 sierpnia 2002 przegrał przez KO z Antônio Rodrigo Nogueirą. 30 listopada 2003 stracił tytuł Króla Pancrase na rzecz Yūkiego Kondō. Lata 2004–2006 to zwycięskie pojedynki w Pancrase oraz PRIDE (zwycięstwa m.in. nad mistrzem olimpijskim w judo Makoto Takimoto oraz Francuzem Jean-François Lénogue). Pod koniec 2007 PRIDE zakończyło działalność, a na jej miejsce powstały dwie nowe DREAM oraz World Victory Road – Kikuta związał się z tą drugą tocząc dla niej trzy pojedynki (bilans 2-1), pokonując Chrisa Rice'a i kolejnego mistrza olimpijskiego z judo Hidehiko Yoshidę oraz notując porażkę ze Szwajcarem Yasubeyem Enomoto. Od 2011 występuje na galach organizowanych przez swój klub Grabaka, gdzie pokonał m.in. mistrza turniejowego UFC Ken’ichi Yamamoto.
Osiągnięcia Mieszane sztuki walki: 1996, 1997: Lumax Cup – dwukrotnie 1. miejsce 2001–2003: Król Pancrase w wadze półciężkiej
Grappling: 2001: Mistrzostwa Świata ADCC w submission fighting – 1. miejsce w kat. 88 kg
Shootboxing: Japan Shootboxing Association – amatorski mistrz w wadze ciężkiej
Judo: Zwycięzca zawodów judo regionu Kantō w kat. średniej
Linki zewnętrzne Oficjalny rekord i statystyki MMA Strona klubu Grabaka
Kategoria:Japońscy zawodnicy MMA Kategoria:Ludzie urodzeni w Nerimie Kategoria:Urodzeni w 1971