Pełnił wówczas służbę w Komendzie Taborów Legionów Polskich.

W latach 1917–1918 był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w Płocku i jednocześnie członkiem loży wolnomularskiej „Walerian Łukasiński” z Warszawy, w której występował pod nazwiskiem „Wacław Wolicki”Ludwik Hass, Masoneria polska XX wieku. Losy, loże, ludzie, Kopia, Warszawa 1996, rec. Norberta Wójtowicza, „Notatki Płockie” nr 41, Płock 1996, s. 52.. W 1919 był komendantem Okręgu III Lubelskiego Milicji Ludowej. W 1920 był dowódcą plutonu żandarmerii 3 Dywizji Piechoty Legionów, a od maja do września tego roku dowódcą Ekspozytury Żandarmerii Polowej Frontu Środkowego.

Po zakończeniu działań wojennych został przeniesiony do rezerwy i zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1922 był jednym z organizatorów Związku Legionistów Polskich na terenie Warszawy, a sześć lat później członkiem Zarządu Głównego tego związku. W latach 1923–1924 był oficerem rezerwowym 1 pułku strzelców konnych w Garwolinie. Zmarł na gruźlicę 28 listopada 1928 w Sanatorium Wojskowym w Rajczy..