W 1984 i 1989 uzyskiwała mandat posłanki do Parlamentu Europejskiego, pełniła funkcję przewodniczącej Komisji ds. Praw Kobiet, a następnie Komisji ds. Socjalnych, Zatrudnienia i Środowiska Pracy. Z PE odeszła kilka miesięcy po rozpoczęciu III kadencji w związku z objęciem w listopadzie 1989 stanowiska ministra zdrowia, opieki społecznej i sportu w gabinecie Ruuda Lubbersa. Urząd ten sprawowała do lipca 1994. Przez kolejne pięć lat ponownie wykonywała mandat eurodeputowanej, m.in. przez pół kadencji kierując Komisją ds. Swobód Obywatelskich i Spraw Wewnętrznych.
Obejmowała również szereg funkcji społecznych. Kierowała holenderską organizacją Oxfam Novib (1995–2004), była również wiceprzewodniczącą międzynarodowej organizacji Oxfam. W 2024 dzięki głosom preferencyjnym została wybrana do Europarlamentu X kadencji, jednak odmówiła objęcia mandatu.
Odznaczona Kawalerią Orderu Lwa Niderlandzkiego (1994) i Kawalerią Legii Honorowej (2001).
Przypisy