W tym sezonie Stal Sanok odniosła historyczny sukces w roku 30-lecia historii klubu, wygrywając II ligę Grupę Południową i uzyskując awans do I ligi, najwyższej polskiej klasy rozgrywkowej. Przed inauguracyjnym sezonem I ligi 1976/1977 przerwał karierę zawodniczą. W 1978 przerwał karierę wskutek kontuzji. Podczas finału IV Plebiscytu na Najpopularniejszego Sportowca Sanoka za rok 1977 w dniu 1978 odbyło się oficjalne pożegnanie F. Pajerskiego po zakończeniu przez niego kariery. Na początku sezonu II ligi 1978/1979 powrócił do gry ponownie grając w ataku z Janem Paszkiewiczem i Tadeuszem Garbem. Po zakończeniu kariery, 14 lutego 1981 wystąpił w meczu pokazowym pomiędzy aktualnymi zawodnikami Stali a byłymi hokeistami klubu, zakończonego wynikiem 12:4.
Został trenerem hokejowym w Stali Sanok. W 1978 wraz z Tadeuszem Glimasem był trenerem zespołu juniorów urodzonych przed 1961. Ponadto wraz z T. Glimasem był instruktorem w klasach sportowych w Szkole Podstawowej nr 4 w Sanoku (także w ramach przygotowań do Spartakiady Młodzieży). 22 stycznia 1981 został wybrany członkiem 11-osobowego zarządu klubu sportowego ZKS Stal Sanok.