Na początku inauguracyjnego sezonu Stali w I lidze 1976/1977 Glimas był asystentem I trenera Tadeusza Bujara, a po jego odejściu w listopadzie 1976 został szkoleniowcem klubowej drużyny juniorów. W 1978 wraz z Franciszkiem Pajerskim był trenerem zespołu juniorów urodzonych przed 1961. Ponadto wraz z F. Pajerskim był instruktorem w klasach sportowych w Szkole Podstawowej nr 4 w Sanoku (także w ramach przygotowań do Spartakiady Młodzieży). Prowadzona przez niego drużyna juniorów występująca w Centralnej Lidze Juniorów zyskała potoczny przydomek Glimasków i w sezonie 1981/1982 poczyniła znaczące postępy, awansując do turnieju finałowego. Doprowadził drużynę Stali do finału rozgrywanej w Sanoku XII Ogólnopolskiej Zimowej Spartakiady Młodzieży w lutym 1985.
Po zakończeniu kariery, 14 lutego 1981 wystąpił w meczu pokazowym pomiędzy aktualnymi zawodnikami Stali a byłymi hokeistami klubu, zakończonym wynikiem 12:4. W latach 80. prowadził drużynę żaków. W trakcie sezonu 1984/1985 na początku stycznia 1985 został I trenerem drużyny seniorskiej Stali (poprzednikiem był Mieczysław Ćwikła) i jednocześnie został trenerem najmłodszego rocznika hokejowego w klubie. Funkcję pełnił w kolejnych sezonach 1985/1986, 1986/1987 (a jego asystentem był Maciej Czapor).