Powołany wówczas na ambasadora Wspólnot Europejskich w Tokio, urząd ten sprawował do 1987. W tym samym roku został członkiem korespondentem holenderskiej akademii nauk KNAW. W latach 1987–1994 był dyrektorem generalnym w strukturach europejskich. W drugiej połowie lat 90. powrócił do działalności dydaktycznej jako profesor nadzwyczajny na swojej macierzystej uczelni. Od 1994 do 1999 sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego IV kadencji. Zasiadał w grupie liberalnej, pracował głównie w Komisji Budżetowej.

Odszedł z PE na kilka tygodni przed końcem kadencji w związku z objęciem w czerwcu 1999 stanowiska ministra rolnictwa i rybołówstwa w rządzie Wima Koka, które zajmował do lipca 2002. Ponownie funkcje rządowe pełnił w gabinetach, którymi kierował Jan Peter Balkenende. Od maja 2003 do lipca 2006 był ministrem gospodarki, a od marca 2005 również wicepremierem. Następnie do 2011 pracował jako profesor zwyczajny na Uniwersytecie w Lejdzie.

Jest żonaty, ma syna Mariusa i córkę Laurentien, żonę księcia Konstantyna.