Cechy mikroskopowe; System strzępkowy monomityczny. Strzępki rozgałęzione, cienkościenne, nieregularne, proste, z przegrodami, bez sprzążek. Mają grubość 1,5–2 μm. Występują w nich bardzo liczne kryształki. Hymenium składa się z pseudocystyd, dendrohyfid, bazydioli i podstawek. W starszych owocnikach dendrohyfidy są dobrze rozwinięte, nieregularnie rozgałęzione. Stanowią główną część hymenium. Mają grubość 1–1,5 μm i są bardzo silnie wypełnione kryształkami, wskutek czego są kruche. Kryształki utrudniają też ich obserwację. Stają się lepiej widoczne po wygotowaniu preparatu w kwasie mlekowym, lub po poddaniu go działaniu HCl. Pseudocystydy rozrzucone lub nieobecne. Mają kształt od wrzecionowatego do kolbowatego i palczaste zakończenia i są bezbarwne. Bazydiole odwrotnie jajowate, zgrubiałe i większe od pseudocystyd. Podstawki pałkowate do maczugowatych, o rozmiarach (30–) 40–60 × (6) 7–9 (–12) μm z czterema długimi sterygmami o długości 7,4–10 (–12) i szerokości 1–1,5 um u podstawy. Zarodniki o kształcie od jajowatego do jajowato-elipsoidalnego, lekko spłaszczone doosiowo i rozmiarach (8), 10–13 (–15) × (6) 7–10 (–11) μm (o długości mniej więcej dwukrotnie większej od szerokości).