W kwietniu 1980 roku proklamowano niepodległość Zimbabwe.
W nowo powstałym państwie wybuchły walki polityczne w łonie koalicji rządowej między ZANU a PF/ZAPU. Konflikt pomiędzy partiami wybuchł na tle różnic ideologicznych, konfliktu międzyplemiennego i rywalizacji pomiędzy liderami partii (Mugabe i Nkomo). W 1982 roku koalicja rozpadła się, a ZANU objęła pełną władzę w państwie. W 1984 roku podczas zjazdu partyjnego ZANU przekształcono Zimbabwe w państwo socjalistyczne. Rok później wybory parlamentarne wygrał ZANU. W 1987 roku urząd prezydenta objął Mugabe. W tym samym czasie zawarto porozumienie pomiędzy ZANU i PF/ZAPU, w wyniku czego powstał Afrykański Narodowy Związek Zimbabwe (ZANU–PF) z Mugabe na czele. Trudności gospodarcze i wdrażanie programu socjalistycznego spowodowały wzrost tendencji opozycyjnych. W 1989 roku powstał opozycyjny Ruch Jedności Zimbabwe (ZUM). Wybory prezydenckie w 1990 i w 1995 wygrał ponownie Mugabe (w 1995 był jedynym kandydatem na urząd prezydenta). Odbywające się równolegle wybory parlamentarne wygrywała partia ZANU–PF. W 1990 roku zmodyfikowano konstytucję. W 1991 roku Robert Mugabe zrezygnował z dążenia do przekształcenia Zimbabwe w państwo jednopartyjne.