Obaj byli też jednymi z założycieli Partii Pracy.
W kolejnych latach łączył pracę w administracji państwowej z działaniami społecznymi, wspomaganiem żydowskiego osadnictwa i walką o obronę praw człowieka. W latach 1955–1957 zakładał moszawy w regionie Lachisz. Podczas kryzysu sueskiego w 1956 pomagał w ewakuacji żydowskich mieszkańców Port Said.
W latach 1958–1960 był pierwszym sekretarzem Ambasady Izraela w rodzinnej Moskwie, po powrocie do Izraela był jednym z założycieli osady Arad (obecnie miasta). W 1962 stanął na czele izraelskiej misji ratunkowej wysłanej na pomoc ofiarom trzęsienia ziemi w Iranie.
W 1965 zadebiutował literacko jako autor napisanej pod pseudonimem Ben-Ami książki: Between Hammer and Sickle (Między sierpem i młotem), od tego czasu przez kolejne czterdzieści lat opublikował piętnaście książek.
W wyborach parlamentarnych w 1965 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu z listy Koalicji Pracy (tworzonej przez partie lewicowe pod przywództwem Partii Pracy). W szóstym Knesecie zasiadał w trzech komisjach: Pracy;