Praca zawodowa i naukowa Początkowo pracował w gimnazjum w Krośnie, zaś od 1933 w II Państwowym Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Tarnopolu, gdzie nauczał historii, geografii i propedeutyki filozofii do wybuchu II wojny światowejhttp://www.pbc.rzeszow.pl/dlibra/docmetadata?id=2781&from=publication s. 4 wydawnictwa. W czasie wojny ukrywał się w powiecie skałackim, gdzie prowadził m.in. tajne nauczanie. Od kwietnia 1944 do lutego 1946 służył w Wojsku Polskim jako oficer polityczno-wychowawczy. Od 1946 uczył w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Brzegu. W 1948 zaczął pracę w Instytucie Śląskim we Wrocławiu, a rok później również jako adiunkt na Uniwersytecie Wrocławskim. 1954 został docentem, a 1962 profesorem nadzwyczajnym. Należał do twórców Zespołu, a następnie Sekcji Demografii Historycznej przy Komitecie Nauk Demograficznych PAN. Zajmował się demografią i kartografią. W 1973 przeszedł na emeryturę.
Zmiana nazwiska Ładogórski pochodził z rodzin galicyjskich osadników niemieckich z II poł. XVIII w. Poczuwając się do polskości, nie podpisał volkslisty. Wreszcie w grudniu 1949 zmienił nazwisko, używając pseudonimu okupacyjnego swego brata Zygmunta.