W 1973 zostało usamodzielnione. W tym czasie ukształtował się profil edytorski w zakresie śląskoznawstwa (serie „Biblioteka Wiedzy o Śląsku”, „Zasłużeni Ludzie Śląska”), niemcoznawstwa, zagadnień dotyczących historycznego Śląska, Czechosłowacji (m.in. seria „Biblioteka Pisarzy Czeskich i Słowackich”) i Łużyc, rodzimej literatury klasycznej („Biblioteka Karola Miarki”), a także biografistyki (seria „Z medalionem”). W dziedzinie literatury fabularnej wydawnictwo prowadziło działalność inspiratorską i wspierającą twórców. Skupiało środowisko literackie regionu (zwłaszcza krytyków), będąc faktycznym edytorem „Śląska Literackiego”. Ponadto organizowało krajowe konkursy na twórczość o tematyce górniczej i pracowniczej oraz przyznawało stypendia dla pisarzy z województw katowickiego i opolskiego (później: bielskiego, częstochowskiego, katowickiego i opolskiego).
Dzięki edycji poczytnych książek Alfreda Szklarskiego stało się jednym z głównych wydawnictw literatury młodzieżowej w Polsce (później dołączono też serie „Baśnie z różnych stron świata”, „Biblioteka Szarej Lilijki”, „Złota Podkowa”). Współpracowało z innymi edytorami w serii „Biblioteka Młodych”.