Dla potrzeb książki przez dwa lata wcielał się w postać tureckiego gastarbeitera o imieniu „Ali Levent Sinirlioğlu”. Tureccy przyjaciele taksówkarz Levent Sinirlioğlu i pracownik socjalny Levent Direkoglu użyczyli mu tożsamości. W 1983 roku umieścił w prasie ogłoszenie o treści: „Obcokrajowiec, silny, szuka pracy, cokolwiek, także najcięższa i brudna praca, także za niskim wynagrodzeniem.”Wolne tłum. z języka niemieckiego: „Ausländer, kräftig, sucht Arbeit, egal was, auch Schwerst- u. Drecksarb., auch für wenig Geld. Angebote unter Tel…”.. Jako „Ali” pracował poprzez agencję pracy tymczasowej dla różnych firm na terenie Niemiec, m.in. w barach sieci McDonald’s i zakładach metalurgicznych ThyssenKrupp w Duisburgu, za wynagrodzeniem testował na sobie leki. Na podstawie tych doświadczeń opisał katastrofalne warunki, w których pracowali obcokrajowcy i notoryczne łamanie ich praw pracowniczych poprzez pracodawców, m.in. brak odzieży ochronnej, kilkunastogodzinne dni pracy za najniższym wynagrodzeniem, natychmiastowe zwolnienia w przypadku niestawienia się do pracy z powodu choroby, a także ksenofobiczne zachowanie niemieckich przełożonych i współpracowników.