Praktyka mianowania kardynałów in pectore sięga pontyfikatu Marcina V. Do końca stulecia tylko 10 kardynałów nominowano w ten sposób, a przepisy nie były w tej kwestii jasne. Niektórzy kardynałowie in pectore uczestniczyli w konklawe, inni zostali ujawnieni przez kolejnych papieży. Początkowo in pectore byli mianowani późniejsi papieże Grzegorz XVI i Pius IX.
Marcin V Prospero Colonna, mianowany 24 maja 1426 i ujawniony w dniu 8 listopada 1430. Giuliano Cesarini starszy, mianowany 24 maja 1426 i ujawniony w dniu 8 listopada 1430. Juan Casanova, mianowany 8 listopada 1430 i ujawniony 4 lipca 1431 przez Eugeniusza IV. Guillaume de Montfort Ragenel, mianowany 8 listopada 1430 i ujawniony 4 lipca 1431 przez Eugeniusza IV.
Pius II Burkhard von Weisbriach, mianowany 5 marca 1460 i ujawniony 31 maja 1462.
Innocenty VIII Giovanni di Lorenzo de’ Medici, mianowany 9 marca 1489 i ujawniony 26 marca 1492. W latach 1513–1521 papież Leon X Federico Sanseverino, mianowany 9 marca 1489 i nigdy nieujawniony.