Zanieczyszczenie środowiska karcynogenami, takimi jak rakotwórcze węglowodory, może zwiększać częstość występowania raka żołądka u zwierząt w warunkach naturalnych. W populacji bieług, zasiedlających estuarium Rzeki Świętego Wawrzyńca zanieczyszczone przez wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (PAH), roczny wskaźnik występowania raka żołądka był nawet wyższy niż dla globalnej populacji ludzkiej, i stanowił 11% wszystkich nowotworów (u pozostałych waleni <3%).
Czynnikiem sprzyjającym rozwojowi raka żołądka mogą być infekcje wirusowe i predyspozycje genetyczne.
Rozpoznanie W większości przypadków rozpoznanie stawia się na podstawie badań histopatologicznych. W przypadku ssaków objawy raka żołądka są niespecyficzne, zbliżone do objawów raka przełyku (przewlekłe wymioty, prowadzące do spadku masy ciała i wyniszczenia organizmu, wodobrzusze, krwawienie lub ciemny, smolisty stolec). Rozpoznanie w większości przypadków jest stawiane w bardzo zaawansowanym stadium. W diagnostyce wykorzystuje się kontrastowe badanie radiologiczne, ultrasonografię i rzadko badanie endoskopowe. Ostateczne rozpoznanie stawia się na podstawie biopsji i badania histopatologicznego.