Do rozwój uzdrowiska w II połowie XIX wieku przyczyniło się uzyskanie przez Kołobrzeg połączenia kolejowego. Możliwość rozwoju nastąpiła także w wyniku likwidacji w 1872 twierdzy. Dzięki inicjatywie sympatyków rozwoju idei rozwoju kąpieliska powstał park zdrojowy, obecny Park im. Stefana Żeromskiego oraz zabudowania Dzielnicy Uzdrowiskowej z tężniami, pensjonatami, hotelami, sanatoriami, zakładami przyrodoleczniczymi. Od 1887 zaczęto przystosowywać do celów rekreacyjnych uzdrowiska teren wokół Szańca Waldenfelsa, współcześnie nazywanego Kamiennym Szańcem. Było to jedno z najmodniejszych miejsc kurortu, miejsce licznych wycieczek i spacerów.
W 1899 oddane zostało do użytku sanatorium Strandschloß (Zamek Plażowy, Pałac Nadbrzeżny), pełniące rolę domu zdrojowego.
Uzdrowisko w krótkim czasie zyskało międzynarodowe znaczenie. Obradujący w 1911 w Kołobrzegu V Międzynarodowy Kongres Lecznictwa Morskiego przyznał uzdrowisku rangę uzdrowiska I kategorii.
thumb|240px|Sanatorium Muszelka thumb|240px|Sanatorium Mewa IV Uzdrowisko Kołobrzeg S.A.