Między XIV a XVII w. na Rynku znajdowały się trzy szyby górnicze. Szyb Wielki położony był w północno-wschodnim narożniku Rynku, przy obecnej ul. Solnej. Powstał on w pierwszej połowie XIV w. Wskutek parcia górotworu, w połowie XVI w. był już zaciśnięty. Ostatni raz w źródłach pojawia się w 1581 r. Jego eksploatacja zakończyła się zapewne do końca XVI w. W południowo-zachodnim narożniku wybito w latach 1320–1331 szyb Wojewodzia Góra. Zbudował go najprawdopodobniej wojewoda krakowski Spytko z Melsztyna. W połowie XIV w. szyb ten połączono z szybami: Targ, Wielki oraz Herman na głębokości ok. 60–80 m. Został zasypany do końca XVI w. Trzeci szyb, Targ, umiejscowiony był w północno-wschodnim narożniku rynku. Powstał niedługo przed 1420 r., kiedy to pierwszy raz pojawia się w źródłach. Połączony był z szybem Regis. Jego eksploatacja zakończyła się na przełomie XVI i XVII w., zaś w 1710 r. został całkowicie zasypanyBocheńska specyfika, czyli szyby solne na Rynku – Bochnia Miasto Soli.