Wraz z mężem zajmowała się również kolekcjonowaniem dzieł sztuki. Na mocy jej testamentu Muzeum Narodowe w Warszawie oraz Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych otrzymały w 1934 dzieła polskich artystów z przełomu XIX i XX wieku z kolekcji artystki oraz jej męża, wśród nich dzieła Stanisława Wyspiańskiego, Xawerego Dunikowskiego, Witolda Wojtkiewicza, Józefa Chełmońskiego, Juliana Fałata i Wojciecha Gersona. Muzeum Narodowe w Warszawie wraz z nimi otrzymało również portret artystki pędzla Konrada Krzyżanowskiego. Wykonawcą testamentu Aliny Bondy-Glassowej był jej mąż.
Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera I-4-8), wraz z rodziną: doktorową Benigną z Szemietyłłów Bondy, jej synem, doktorem Ludwikiem Bondym i jego żoną Bronisławą z Wilkańców Bondy. Pomnik rodziny z granitu i piaskowca z medalionem z wizerunkiem Chrystusa wzniesiony został w 1920.
Twórczość lewo|mały|Alina Bondy-Glassowa, Portret mężczyzny (1917) Malowała portrety, pejzaże, martwe natury. Używanymi przez nią technikami były olej i pastel, rysowała również węglem. Jej wystawy odbywały się między innymi w Zachęcie w Warszawie (w latach 1909, 1914, 1915, 1917, 1926, 1927) oraz w Poznaniu.