Tytuł Bohatera Związku Radzieckiego otrzymał w szczególności za likwidację ugrupowania brodskiego w czasie operacji lwowsko-sandomierskiej w 1944 i – po raz drugi – za organizację forsowania Pilicy i zajęcie Łowicza w czasie operacji wiślańsko-odrzańskiej w 1945. Dowodzona przez niego brygada została nagrodzona 6 orderami.

Po ukończeniu Akademii SG dowodził dywizją pancerną (1948-51), był zastępcą dowódcy okręgu wojskowego do spraw wojsk pancernych i zmechanizowanych (1951-1953), na innych stanowiskach (1953-1958), zastępcą dowódcy okręgu wojskowego (1958—59).

W latach 1959–1963 dowodził Nadbałtyckim Okręgiem Wojskowym, w latach 1963-1970 był szefem Głównego Zarządu Kadr Ministerstwa Obrony ZSRR. Od 1970 był wojskowym inspektorem-doradcą Grupy Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.

Deputowany Rady Najwyższej ZSRR 6 i 7 kadencji.