W okresie przejściowym autorzy część swych prac wydawali po łacinie, a część w języku nowożytnym (np. Isaac Newton, Thomas Hobbes). Szczytowy rozwój Szczytowy rozwój przypada na wieki XVII-XVIII. W czasie rewolucji naukowej listy stały się podstawowym środkiem wymiany informacji pomiędzy uczonymi. W nowożytności rozpadła się również jedność miejsca uprawiania nauki. Obok uniwersytetów, wielu uczonych przyciągnęły dwory, prywatni patroni. Wielu pracowało też w samodzielnych zawodach czy żyło z majątku. Listy stanowiły często jedyną możliwą formę kontaktu, w sytuacji coraz szczelniejszych granic czy narastających podziałów religijnych i politycznych. Pozwalało to też włączyć się w dyskurs naukowy kobietom, które nie były dopuszczane do uniwersytetów czy zawodów związanych z działalnością intelektualną. Nadal pozostawały jednak marginesem i wyjątkiem.