Powierzchnia podłużnie włóknista i jedwabiście błyszcząca, biaława lub nieco siwa, u starszych okazów żółknąca. Miąższ Biały, z wiekiem żółknący. Smak i zapach słaby, mączysty. Gatunki podobne Charakterystyczną cechą tego gatunku jest żółknięcie z wiekiem, oraz po uszkodzeniu różnych części owocnika, szczególnie blaszek. Ta cecha pozwala odróżnić gąskę żółknącą od bardzo podobnej gąski tygrysiej (Tricholoma pardinum), która nie żółknie. Podobna jest też gąska wierzbowa (Tricholoma cingulatum), ale występuje ona wyłącznie pod wierzbami oraz posiada pierścień na trzonie. Można pomylić również z gąską ziemistoblaszkową (Tricholoma terreum).
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie i Ameryce Północnej. W Polsce podano wiele stanowisk.
Grzyb naziemny. Występuje w lasach iglastych i liściastych, w parkach, zaroślach, na obrzeżach dróg. Owocniki wytwarza od lipca do października. Preferuje gleby zasadowe.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy, grzyb jadalny, jednak ze względu na ogromne podobieństwo do trującej gąski tygrysiej odradza się zbieranie do celów spożywczych.
Przypisy
Kategoria:Gąskowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski