16 września 1510 został odnotowany jako marszałek hospodarski, urząd ten sprawował do śmierci.
W 1511 roku, na polecenie Zygmunta I Starego, udał się wraz z kilkoma innymi panami litewskim do Kijowa na spotkanie synów chana krymskiego Mengli Gereja.
W 1516 roku zostaje namiestnikiem mohylewskim. Mohylew po stracie Smoleńska w 1514 roku stał się centrum życia gospodarczego na pograniczu W. Ks. Lit. i miał strategiczne znaczenie dla obronności państwa w obliczu wojny z Moskwą. Jako namiestnik, Jan Niemirowicz-Szczytt skupia się na wzmocnieniu twierdzy. Latem 1517 roku Zygmunt I Stary wysyła go wraz z marszałkiem i pisarzem hospodarskim Bohuszem Bohowitynowiczem w poselstwie do Moskwy w celu zakończenia trwającej od 1512 roku wojny. W momencie przybycia (X 1517) panowała niekorzystna sytuacja militarna dla wojsk litewskich (nieudana akcja pod Opoczką w ziemi pskowskiej). Posłowie spotkali się z niechętnym przyjęciem w Moskwie. Posłowie litewscy domagali się m.in. zwrotu Smoleńska i przypominali o zerwaniu pokoju wieczystego z 1494 roku. Natomiast bojarzy moskiewscy wysuwali zarzuty o krzywdy czynione na tle religijnym córce Iwana III, w. ks. Helenie, żonie Aleksandra Jagiellończyka.