Zgodnie z Ustawą podatnik może podwyższać lub obniżać poziom stawki amortyzacyjnej zapisanej w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych w zależności od: warunków w jakich środki trwałe są używane, rodzaju środków trwałych oraz przyjętej metody amortyzowania. Podatnik może indywidualnie ustalić stawkę amortyzacyjną m.in. dla: używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika; przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych; wartości niematerialnych i prawnych.
Obniżenie lub podwyższenie stawki amortyzacji powinno wynikać z rzeczywistych zdarzeń np. przyspieszone zużycie lub zmniejszenie użytkowania danego środka trwałego. Nieuzasadnione podwyższenie lub obniżenie stawki amortyzacji wykazane w trakcie kontroli może skutkować obowiązkiem korekty dochodu z działalności gospodarczej i dopłaty podatku wraz z odsetkami.