1 maja 1898 został przeniesiony w stan spoczynku w stopniu tytularnego generała majora. Zamieszkał we Lwowie, krótko przed wybuchem I wojny światowej przeniósł się do Ołomuńca.
Był wyznania rzymskokatolickiego. 23 marca 1895 otrzymał I stopień szlachectwa z przydatkiem „von Julienhort”. Miał trzy córki i syna, Artura Ocetkiewicza, austriackiego i polskiego urzędnika konsularnego.
Ordery i odznaczenia Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy (1899) Odznaka Elżbiety Teresy (niem. Die Dekoration der Elisabeth-Theresien-Militärstiftung) Medal Zasługi Wojskowej II klasy Medal Wojenny (niem. Kriegsmedaille) Odznaka za Służbę Wojskową II klasy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Kawaler Orderu Korony Wendyjskiej (Meklemburgia-Schwerin) Kawaler Orderu Zasługi Adolfa de Nassau (Nassau)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie majorowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Nobilitowani w Królestwie Galicji i Lodomerii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Wendyjskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Wojennym (Austro-Węgry) Kategoria:Polacy