W latach 1953–1968 był kierownikiem Katedry Budownictwa Żelbetowego (Fundamentowania) na Wydziale Budownictwa, prorektorem ds. studiów zaocznych od 1954 do lutego 1956, prodziekanem i dziekanem Wydziału Budownictwa od 1958 do 1961. Od września 1968 do 1975 był dyrektorem i organizatorem Instytutu Geotechniki. Był jednym z organizatorów Oddziału Górnictwa Odkrywkowego w 1964, od 1968 Wydziału Górniczego na Politechnice Wrocławskiej. Był redaktorem Zeszytów Naukowych Politechniki Wrocławskiej. Od 1980 na emeryturze. W latach 1955–1957 pracował w Akademii Nauk w Chinach.
Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk (1969) Członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk (1977) Członek wielu organizacji naukowych: Polskiego Komitetu Geotechniki, Towarzystwa Naukowego Wrocławskiego, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, Międzynarodowego Stowarzyszenia Mechaniki Gruntów i Fundamentów (1965–1988), Międzynarodowego Stowarzyszenia Mechaniki Skał. Należał do Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. W 1946–1954 był rzeczoznawcą Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. Należał do grona twórców i projektantów oraz konsultantów największych inwestycji geotechnicznych w Polsce. Był autorem, współautorem ponad 160 publikacji na temat dynamiki budowli, reologii gruntów, w tym 4 książek.