Polityka wewnętrzna thumb|Oligarchowie Meiji byli grupą najważniejszych urzędników państwowych, którzy znajdując się u władzy, kierowali modernizacją państwa i polityką zagraniczną. W większości składali się z intelektualistów pochodzących z dawnej klasy samurajskiej, która obaliła siogunat okresu Edo oraz z grona dworskich arystokratów cesarskich
Cesarz Mutsuhito w dniu 6 kwietnia 1868 wydał deklarację zwaną Cesarską przysięgą w pięciu artykułach, zapowiadającą głębokie reformy wewnątrzpaństwowe. Ich początkiem miało być symboliczne przeniesienie stolicy państwa z Kioto do Edo, dotychczasowej siedziby siogunów, którego nazwę zmieniono na .
Władzę w państwie w imieniu cesarza i za jego zezwoleniem przejął w swoje ręce rząd tymczasowy, złożony z czołowych przywódców rewolucji z Satsumy i Chōshū oraz najważniejszych urzędników cesarskich, w tym trzech wielkich mężów restauracji Meiji, czyli Koina Kidō, Takamoriego Saigō i Toshimichiego Ōkubo, a także między innymi Hirobumiego Itō, Aritomo Yamagaty, Tomomiego Iwakury, Masayoshiego Matsukaty, Kinmochiego Saionjiego i Sanetomiego Sanjō. Jeszcze w 1869 roku powołano Radę Stanu, mającą stanowić organ najwyższej władzy państwowej, w której wszystkie główne stanowiska zajęli członkowie rządu.