Od 22 października 1940 do marca 1941 zastępca szefa Wydziału Ekonomicznego NKWD Estońskiej SRR, od 22 kwietnia do 31 lipca 1941 szef Zarządu NKGB obwodu tulskiego, od 31 lipca 1941 do 7 maja 1943 szef Zarządu NKWD obwodu tulskiego, 4 stycznia 1942 awansowany na majora, a 14 lutego 1943 komisarza bezpieczeństwa państwowego. Od 7 maja 1943 do 24 października 1946 szef Zarządu NKGB/MGB obwodu tulskiego, od 9 lipca 1945 generał major, od 24 października 1946 do 5 listopada 1951 szef Zarządu MGB obwodu woroneskiego, od 5 listopada 1951 do 18 czerwca 1953 starszy doradca MGB/MWD ZSRR przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Bułgarii. Od 20 lipca 1953 do lipca 1955 starszy doradca MWD/KGB ZSRR przy MSW Bułgarii, od sierpnia 1955 do lutego 1956 w dyspozycji Zarządu Kadr KGB ZSRR, 9 lutego 1956 zwolniony z powodu choroby. 3 września 1957 pozbawiony stopnia generalskiego, 1957 wykluczony z partii.
W latach 1939–1940 był w "delegacji operacyjnej" w Białoruskiej SRR, rozkazem NKWD ZSRR z 7 marca 1940 został wyznaczony na członka "trójki" przy Zarządzie NKWD obwodu białostockiego do wysiedlania rodzin jeńców i aresztowanych Polaków.