Szylling podjął decyzję, uzyskał jej zatwierdzenie przez marszałka Rydza-Śmigłego, a wieczorem przekazał I oficerowi swego sztabu, płk. dypl. Stanisławowi Wilochowi opracowany przez siebie „Wstępny plan działań”. 25 marca zalążek dowództwa armii przybył do Krakowa i zainstalował się w koszarach Jana Sobieskiego przy ulicy Warszawskiej, w siedzibie 5 dywizjonu żandarmerii, jako „Kierownictwo Ćwiczeń «Antoni»”. Tego samego dnia o godz. 12.00 gen. Szylling przeprowadził odprawę z dowódcami wielkich jednostek i dowódcą Okręgu Korpusu Nr V. 27 marca oficerowie dowództwa armii zostali zaprzysiężeni. Armia „Kraków” otrzymała zadanie: bronić rejonu przemysłowego Górny Śląsk, osłonić kierunek na Kraków od południowego zachodu, opóźniać i rozpoznać działające tu siły, zabezpieczyć możliwie jak najdłużej odcinek linii kolejowej Ząbkowice—Częstochowa, ostateczna pozycja obrony: obszar umocniony „Śląsk”, czyli Mikołów–Pszczyna–Biała–Żywiec. Wykonawcze do rozkazu nakazywały generałowi Szyllingowi, by na kierunku osłony Krakowa od południowego zachodu utworzył w ramach Armii Grupę Operacyjną „Bielsko”. Kończyła zadanie informacja o działaniu sąsiada na skrzydle Armii „Kraków”, skutkiem czego kierunek Radomsko–Skarżysko miał być tylko dozorowany. Szerokość pasa działania Armii wynosiła na froncie zachodnim około 160 km, na południowym zaś