Dowódca armii został też poinformowany, że na jego prawym skrzydle Armia „Poznań” w razie konieczności cofania się będzie opóźniać przeciwnika na kierunku Głogów–Koło, będzie bronić się nad Wartą z przedmościem Koło. Na jego lewym skrzydle Armia „Kraków” będzie osłaniać kierunek Opole–Częstochowa, natomiast bronić będzie śląskiego okręgu przemysłowego.
W świetle takich zadań dowódca Armii „Łódź” organizował obronę na Warcie i Widawce od Sieradza po Góry Borowskie, a wysunięte pozycje od Kępna po Brzeźnicę. Na pozycji obronnej zamierzał rozmieścić trzy dywizje piechoty i pułk z dywizji odwodowej. Sposób rozegrania walki opóźniającej w okresie planowania ulegał częstym zmianom. Do czerwca przygotowywano koncepcję opóźnianie dwiema brygadami kawalerii, pułkiem kawalerii KOP i 4 batalionami Obrony Narodowej, od czerwca – do połowy sierpnia planowano działania dwiema dywizjami piechoty na Działoszyn i Wieluń i częścią trzeciej na Kępno–Wieruszów oraz siłami półtorej brygady kawalerii. W drugiej połowie sierpnia powrócono do wariantu tylko kawalerią by tuż przed najazdem niemieckim do działań użyć gros piechoty. Sprawa uderzenia z Sieradza między Kalisz a Koło nie była w ogóle rozpatrywana.