Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznikaDz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919, poz. 303., i przydzielony do 8 Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego w KrakowieDz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 349.. W latach 1920–1921 pełnił służbę w Oddziale V Personalnym Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 8 puł. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 107. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W 1923 pełnił służbę w Generalnym Inspektoracie Jazdy w Warszawie na stanowisku oficera sztabu, pozostając oficerem nadetatowym 8 puł. 2 listopada 1923 został przydzielony do 8 puł. z jednoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kurs Doszkolenia. 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na stanowisko wykładowcy. Od 15 września 1927 dowodził szwadronem w 8 puł. w Krakowie.