Kolonizacja tej dość łatwo dostępnej części dzisiejszej prowincji Ontario rozpoczęła się w połowie XIX w. W rejonie Lion’s Head pierwsi biali osadnicy pojawili się pod koniec lat 60. XIX w., a w Tobermory na północnym krańcu półwyspu dopiero w 1871 r. W następnych latach powstały tu liczne tartaki i rozwinął się przemysł drzewny. Powstały także porty: przez kilka następnych dziesięcioleci wywóz drewna oraz zaopatrzenie mieszkańców odbywały się wyłącznie drogą wodną.
Dziś głównymi skupiskami ludności są miejscowości Tobermory i Lion’s Head w gminie Northern Bruce Peninsula oraz miejscowości Amabel i Wiarton w South Bruce Peninsula. Liczba stałej ludności na półwyspie w 2011 r. wynosiła 12 157. W sezonie letnim, kiedy przyjeżdżają tu licznie wczasowicze i turyści, liczba mieszkańców wzrasta kilkukrotnie. Główną osią komunikacyjną półwyspu jest droga prowincjonalna (ang. Provincial highway) nr 6 z Owen Sound, której przedłużeniem ku północy jest linia promowa z Tobermory do South Baymouth na wyspie Manitoulin, obsługiwana przez prom jeziorny MS „Chi-Cheemaun”.