Niemal jedna trzecia pracy poświęcona była dyskusji z założeniami marksizmu, który autor uznał za najpoważniejsze zagrożenie ideologiczne dla swoich koncepcji.
Najpóźniej w 1968 as-Sadr uzyskał religijny tytuł mardży (dosł. wzoru). W tym samym roku przy jego decydującym udziale powstało tajne stowarzyszenie Zew Islamu, które miało jednoczyć religijnych szyitów i sunnitów w walce o rewolucję islamską w Iraku, przeciwko rządom partii Baas ustanowionym drogą zamachu stanu w tym samym rokuM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 196-197..
W latach 70. XX wieku Zew Islamu kilkakrotnie inicjował protesty przeciwko rządom partii Baas. Członkostwo w organizacji zostało przez władze uznane za przestępstwo, za które groziła kara śmierci. Muhammad Bakir as-Sadr był głównym ideologiem organizacji i symbolem opozycji irackich szyitów wobec rządu, chociaż sam nie był zwolennikiem bezpośredniej konfrontacji z nimM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 198-199.. Charyzmatyczny as-Sadr był najbardziej wpływowym duchownym szyickim w IrakuA. Dawisha, Iraq, s. 222.. W 1979 z entuzjazmem odniósł się do rewolucji islamskiej w Iranie. Nowy rząd Iranu udzielił Zewowi Islamu znaczącej pomocy materialnej, a sukces szyickiej rewolucji w sąsiednim kraju skłonił organizację do przyjęcia bardziej radykalnej taktyki.