W lipcu-sierpniu 1917 był delegatem na 6 Zjazd SDPRR z ramienia iżewskiej organizacji partyjnej, w sierpniu 1917 na polecenie władz partyjnych udał się do Taszkentu, następnie do Kokandu, gdzie założył i został kierownikiem miejscowej organizacji bolszewickiej. Od stycznia 1918 przewodniczący Rady Kokandzkiej, brał aktywny udział w rozbiciu "Autonomii Kokandzkiej", później kierował Kokandzkim Komitetem Rewolucyjnym. Po obaleniu władzy bolszewików w Kokandzie przez zwolenników organizacji "Szuroi Islomi" ukrywał się do 9 lutego 1918, gdy organizacja "autonomistów" kokandzkich została rozbita. W kwietniu 1918 był delegatem na 5 Zjazd Rad Turkiestanu, od 6 czerwca 1918 przewodniczący Komitetu Miejskiego RKP(b) w Kokandzie, w czerwcu 1918 był delegatem na I Zjazd Komunistycznej Partii Turkiestanu z ramienia kokandzkiej organizacji partyjnej. Od września 1918 do 1919 konsul generalny TASRR w Iranie, 1919 aresztowany przez żołnierzy angielskiej misji wojskowej i jako zakładnik wysłany do Indii, później osadzony w więzieniu w Londynie. Po zwolnieniu, w drodze do Rosji został aresztowany przez Finów, w maju 1921 zwolniony.