Na turyńskim dworze powszechnie uważano, że pierwsze dziecko hrabiowskiej pary było tak naprawdę nieślubnym potomkiem Wiktora Amadeusza II. Hrabina i król często do siebie pisywali, a wkrótce Anna została przyjaciółką Anny Marii Orleańskiej, która prawdopodobnie nigdy nie dowiedziała się o romansie łączącym przyjaciółkę z jej mężem. Anna opuściła dwór w 1723 roku wraz z mężem, którego kariera zapowiadała się wyjątkowo dobrze; wkrótce potem owdowiała i została wezwana przez Wiktora Amadeusza II na dwór, gdzie została damą do towarzystwa jego synowej Polikseny Hessen-Rotenburg, żony jego syna Karola Emanuela, księcia Piemontu i następcy tronu. Wkrótce później jej pozycja została przemianowana na damę sypialnianą.
Małżeństwo z Wiktorem Amadeuszem II W sierpniu 1728 żona Wiktora Amadeusza II królowa Maria Anna Orleańska zmarła po serii ataków sercaMarchesa Vitelleschi: Sabaudian Romance tom II, str. 495. Dwa lata później król poślubił Annę w czasie prywatnej ceremonii 12 sierpnia 1730 roku w kaplicy Królewskiej w Turynie dzięki dyspensie papieskiej wydanej przez Klemensa XII.