Jedną z pierwszych decyzji nowego biskupa było podjęcie rozbudowy katedry Notre Dame w Luksemburgu, która to prowadzona była w latach 1935−1938. Czas jego urzędowania przypadł także na trudne czasy okupacji niemieckiej Luksemburga podczas II wojny światowej. Podczas tej wojny, zwłaszcza w latach 1944−1945 zniszczonych została trzecia część kościołów i kaplic w diecezji. Nigdy osobiście nie skonfrontował się z niemieckim okupantem, ponieważ obawiał się, że może to zagrozić religijnej działalności Kościoła w Luksemburgu. Jednak mimo to Kościół Katolicki w Luksemburgu był przez władze okupacyjne stopniowo i sukcesywnie wypierany z życia publicznego; rozpraszane były katolickie organizacje, zakazano katechizacji w szkołach, zniesiono klasztory, a aktywni działacze religijni byli pozbawiani wolności. Jedynie administracja diecezjalna pozostała jedyną instytucją w diecezji luksemburskiej, która pozostała nienaruszona działaniami wojennymi.
Po wyzwoleniu Luksemburga spod okupacji niemieckiej bp Joseph Laurent Philippe oddał się odbudowie instytucji kościelnych w diecezji. Od 14 maja 1949 roku wspierany był przez biskupa-koadiutora Léona Lommela.
Zmarł 21 października 1956 roku w wieku 79 lat.
Przypisy
Kategoria:Luksemburscy biskupi katoliccy Kategoria:Luksemburscy zakonnicy Kategoria:Biskupi sercańscy Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1956