W 1919 był członkiem Wojskowej Rady Rewolucyjnej i szefem Wydziału Politycznego 15 Armii.
Od sierpnia 1920 do kwietnia 1921 był szefem Registrupru – wywiadu Armii Czerwonej.
Od kwietnia 1921 do 1924 szef piotrogrodzkiego portu handlowego, 1924-25 wiceprezes zarządu Kolei Wschodniochińskiej (KWŻD), od 1925 do 1931 prezes zarządu Sowftorgfłota. Pracował w sekcji łotewskiej Kominternu.
W okresie „wielkiej czystki” 24 listopada 1937 aresztowany przez NKWD pod zarzutem prowokatorskiej działalności szpiegowskiej, udziału w organizacji kontrrewolucyjnej i przygotowywania zamachu terrorystycznego, był wówczas szefem połączonej grupy wydziału kadr budowy Pałacu Rad. 7 marca 1939 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na karę śmierci. Rozstrzelany tego samego dnia. Ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo.
Zrehabilitowany 24 marca 1956 przez Kolegium Wojskowe SN ZSRRЛенцман Ян Давыдович..
Odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru (1928).
Przypisy
Bibliografia Ленцман Ян Давыдович