Zespół pałacowy w Rajczy – zabytkowy zespół pałacowy z XIX w. w Rajczy w powiecie żywieckim, składający się z pałacu z oficynami, budynku gospodarczego i parku, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego
Historia Pierwotną rezydencję wybudowała około 1809 r. Agnieszka z Jordanów Siemońska, Anastazy Siemoński przekształcił ją w dwór w 1833 r. lub w latach 40. XIX w.. W 1854 r. przeszła ona w ręce Teodora Primavesiego, który następnie sprzedał ją w 1894 r. księciu Eugeniuszowi Lubomirskiemu, który kupił ją dla swego syna Władysława Lubomirskiego. W latach 1895–1896 Władysław Lubomirski przebudował pałac w stylu neorenesansowym, nadano mu wygląd zbliżony do obecnego. 4 maja 1914 r. pałac kupił książę Karol Stefan Habsburg, który przeznaczył go w 1916 r. na sanatorium i szpital wojskowy dla żołnierzy. W 1917 r. pałac został ofiarowany przez księcia Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi na szpital specjalizujący się w leczeniu chorób płuc. W 1940 r. na terenie zespołu pałacowego niemieckie władze okupacyjne zorganizowały punkt zborny dla osób objętych Akcją Saybusch. W czasie II wojny światowej pałac służył jako szpital dla żołnierzy Wehrmachtu, w 1945 r. został przejęty przez Sowietów, który zdewastowali wnętrza. Obiekt był jednak nadal wykorzystywany jako szpital okręgowy. W 1954 r.